Racja rosyjska IRP-P menu 1 (2016)

Racja rosyjska IRP-P menu 1 to pierwsza racja rosyjska przenaczona na jeden posiłek, którą mam okazję testować, druga czeka w magazynie.. 🙂 . Wyprodukowana przez firmę, która zaczęła działalność niedawno, składa się z elementów, które wystepują w innych racjach, ale czasem producenci są inni. Przyzwoicie zapakowany, nieco lżejszy posiłek, z pełnym wyposażeniem do jego zjedzenia. Zapraszam na recenzję !

Racja rosyjska IRP-P menu 1

Racja rosyjska IRP-P menu 1

zawartość:

  • gulasz wołowy z ziemniakami
  • pasztet z warzywami (z zieleniną)
  • suchary
  • napój mleczny
  • napój jabłkowo-jagodowy
  • powidło jabłkowe
  • kawa
  • cukierek owocowy
  • guma do żucia
  • sól, pieprz, cukier

akcesoria:

  • zestaw do podgrzewania posiłków
  • zapałki wiatroodporne (sztormowe)
  • chusteczka higieniczna nawilżona
  • łyżka
  • serwetki

 

Racja rosyjska IRP-P menu 1 - zawartość

Racja rosyjska IRP-P menu 1 – zawartość

Racja rosyjska IRP-P menu 1 - zawartość

Racja rosyjska IRP-P menu 1 – zawartość

przystawki:

Jako przystawki są tu suchary – armiejskije galety, powidło jabłkowe (nie wiem czy w języku polski jest liczba pojedyncza tego wyrazu) i pasztet.

Suchary są standardowe, mają neutralny smak, zbliżony do chleba. Niemniej jednak jest to inny producent, niż te, które miałem w racjach 24 godzinnych. Te są twardsze i bardziej suche, jest ich też mniej (6 zamiast 8). Moim zdaniem są gorsze.

Racja rosyjska IRP-P menu 1 - przystawki i napoje

Racja rosyjska IRP-P menu 1 – przystawki i napoje

Powidło jabłkowe jest podobne jak w innych racjach rosyjskich i jest to jeden z lepszych produktów spotykanych w racjach. Gęste, ze skoncentrowanym smakiem jabłek, żadnej sztuczności – rzeczywiście powidło, a nie dżem.

Pasztet był naprawdę ciekawy – głównymi składnikami była wieprzowina i wołowina, ale także mózgi wieprzowe. Jak dodatek była natka pietruszki i kopru, co widać jako zielone kawałki. Pasztet miał lekka goryczkę od wątróbki, ale i posmak mięsa – ciekawa odmiana od zwykłych pasztetów.

Racja rosyjska IRP-P menu 1 - pasztet

Racja rosyjska IRP-P menu 1 – pasztet

danie główne:

Danie podgrzałem za pomocą załączonego zestawu- wystarczy jedna tabletka paliwa, a te zapałki bezbłędnie (oczywiście „JEDNĄ ZAPAŁKĄ” 🙂 ) odpalają piecyk. Gulasz zawiera jeden większy kawałek wołwiny, dużo ziemniaków, troszkę marchewki i sos pomidorowy. Jest całkiem smaczny, wystarczająco słony. Zarówno ziemniaki, jak i mięso są bardzo miękkie. Sos pomidorowy nie smakuje bardzo pomidorowo. Takie przeciętne, domowe danie. Jadłem lepsze, jadłem gorsze. Trzeba podkreślić – pozytywnie –  że te dania rosyjskie (zobaczycie ich więcej w następnej relacji) są wyprodukowane z minimalna ilością składników i w zasadzie bez konserwantów (w każdym razie nie ma ich na etykiecie). Po dodaniu całej paczuszki pieprzu smak troszkę sie poprawił, ja bym jeszcze chciał trochę więcej pomidora, albo innego kwasku.

Racja rosyjska IRP-P menu 1 - danie główne

Racja rosyjska IRP-P menu 1 – danie główne

napoje i dodatki:

Kawa jest średnio goryczkowa, standardowa rozpuszczalna.

Napój jabłkowo-jagodowy był trochę dziwny – słodkawy, o smaku owocowym, ale nie mogłem tam wyczuć jabłka, dla mnie była za mało kwaśny. Napój mleczny – mimo, że nie jestem fanem gorącego mleka – był naprawdę smaczny – ciepłe mleko z cukrem, wanilia w składzie sie nie przebiła. Był na tyle dobry, że wypiłem cały, pomimo,ze miałem dodać go do kawy.

Cukierek jest typu landrynka, na opakowaniu ma nazwę i rysunek berberysu, ale nie ma składu, więc nie wiem czy jest w składzie – nic nadzwyczajnego – słodko-kwaskowy. Coś, co podejrzewałem, że jest cukierkiem, a potem czekoladką z napisem „dziekuję” okazało się być gumą do żucia. Bardzo dobrą – naprawdę mocny, miętowy smak, jedna z lepszych które znalazłem w racjach.

Podsumwując…

Racja rosyjska w typowymi składnikami – jak na jeden posiłek całkiem wystarczająca. Obdre opakowanie, pełne wyposażenie z zestawem do podgrzewania.

Mocne strony:

  • fantastyczne powidło jabłkowe
  • bardzo dobry napój mleczny
  • ciekawy pasztet z zieleniną
  • danie główne nienafaszerowane konserwantami

Słabsze strony:

  • dziwny napój owocowy
  • suche krakersy

Recenzja video w języku angielskim – z polskimi napisami ! :

Racja dostaje stopień

Racja armii portugalskiej menu 1 (24h)

Racja armii portugalskiej menu 1 to pierwsza racja portugalska, która miałem okazję spróbować. Racje te są dość trudne do kupienia na międzynarodowym rynku, ale widziałem kilka wersji opakowań. Po degustacji mam mieszane uczucia – z jednej strony było kilka smacznych lub ciekawych elementów, z drugiej strony parę negatywnych zaskoczeń. Zapraszam na relację !

Racja armii portugalskiej menu 1

Racja armii portugalskiej menu 1

Racja jest zapakowana w pudełko kartonowe, wielkości mniej więcej niemieckiej EPA, istnieją też inne wersje pakowane w pudełka lub torby foliowe z kamuflażem.

zawartość:

  • kurczak z groszkiem
  • gulasz transmontański
  • pasztet wieprzowy
  • krakersy słodki i słone
  • dżem truskawkowy i jabłkowo-śliwkowy
  • sardynki w oleju
  • batony muesli z czekoladą
  • kawa instant
  • cukier
  • guma do żucia owocowa
  • cukierki owocowe
  • sól
  • napoje: pomarańczowy i ananasowy
  • napój izotoniczny pomarańczowy

akcesoria:

  • zestaw do podgrzewania z tabletkami paliwowymi
  • tabletki do uzdatniania wody
  • chusteczki
  • zestaw sztućców i serwetka
Racja armii portugalskiej menu 1 - zawartość

Racja armii portugalskiej menu 1 – zawartość

śniadanie:

Śniadanie jest śródziemnomorskie czyli kawa i coś słodkiego: słodkie krakersy i dżemy, do tego wziąłem napój ananasowy

Racja armii portugalskiej menu 1 - śniadanie

Racja armii portugalskiej menu 1 – śniadanie

Krakersy są cienkie i chrupiące, smaczne. Dżemy – tu już było gorzej. Dżem truskawkowy był słodki i o nieco dziwnym smaku, gdybym nie widział opakowania to nie zgadłbym z jakich owoców jest zrobiony. Drugi dżem jest nieco zielony  – prawdopodobnie zrobiony se śliwek w typie renklody – był bardziej jadalny, ale to zupełnie inna półka niż polskie powidła z węgierek.

Kawa jest całkiem przyzwoita, dość mocna zresztą na śniadanie przeznaczone są obie paczki kawy – można sobie zrobić naprawdę mocną. Z napojem miałem taki sam problem jak z dżemem truskawkowym – miał słodki smak, ale dość nieokreślony. Ta duża torebka przeznaczona jest na 150ml – dla mnie to stanowczo za słodkie.

obiad:

Gulasz transmontański, słone krakersy, dżem, pasztet wieprzowy, batonik muesli, napój izotoniczny pomarańczowy

Racja armii portugalskiej menu 1 - obiad

Racja armii portugalskiej menu 1 – obiad

Do podgrzania gulaszu użyłem załączonego zestawu, mimo, że na dworze było -5 stopni dwie tabletki paliwa dały sobie dobrze radę i po ok 10 minutach danie było ciepłe.

Gulasz to najciekawsza potrawa – prawdopodobnie regionalna – składa się z czerwonej fasoli, kiełbasy, krwistej kiełbasy i kawałków skórek – wszystko bardzo delikatne, dobrze dosolone. Może nieco bez wyrazu, ale smak przyzwoity.

Racja armii portugalskiej menu 1 - gulasz transmontański

Racja armii portugalskiej menu 1 – gulasz transmontański

Krakersy „słono-wodne” nie są bardzo słone – po prostu dobre, wytrawne ciasteczka. Jest ich bardzo dużo – 125g, do nich spróbowałem pasztet z wątroby wieprzowej -nieco goryczkowy, dużo bardziej mi pasują  wschodnioeuropejskie pasztety. Napoju izotonicznego nie jestem w stanie ocenić, bo był częściowo zbrylony i miał problemy z rozpuszczaniem. To, co udało się rozpuścić było bardzo przeciętne. Batonik musli jest dość miękki, ciągnący się, zawiera grudki czekolady, lekko chrupie – był niezły, choć brakowało mi w nim elementu kwaśnego – np. suszonych owoców.

Racja armii portugalskiej menu 1 - obiad

Racja armii portugalskiej menu 1 – obiad

Guma do żucia jest duża i ma owocowy smak taki „dziecięcy” – przypomniało mi się moje dzieciństwo 🙂

Racja armii portugalskiej menu 1 - obiad

Racja armii portugalskiej menu 1 – obiad

Racja armii portugalskiej menu 1 - batonik muesli

Racja armii portugalskiej menu 1 – batonik muesli

kolacja:

kurczak z groszkiem, sardynki w oleju, krakersy, napój pomarańczowy, cukierek, kawa

Racja armii portugalskiej menu 1 - kolacja

Racja armii portugalskiej menu 1 – kolacja

Racja armii portugalskiej menu 1 - podgrzewanie

Racja armii portugalskiej menu 1 – podgrzewanie

Danie główne – kurczaka – odgrzałem również używając piecyka. Tym razem na dworze było nawet -8, ale to nie przeszkadzało w efektywnym podgrzaniu. W daniu były też kawałki marchewki i sos z zawartością pomidorów. Kawałki kurczaka były miękkie, chociaż niezbyt liczne. Sos nie miał wyraźnego smaku, natomiast całość smakowała jak groszek konserwowy z puszki. Nie jest to smak, za którym przepadam, całość zjadłem, ale po dodaniu trochę keczupu i ostrego sosu.

Racja armii portugalskiej menu 1 - kurczak z groszkiem

Racja armii portugalskiej menu 1 – kurczak z groszkiem

Sardynki natomiast były pierwsza klasa – duże, smaczne – w końcu to specjalność portugalska. Cukierek jest owocowy, lekko kwaskowy, ale głównie słodki. Napój pomarańczowy – mimo dodania większej ilości wody – był dość słodki i niezbyt owocowy.

Podsumowując krótko:

zalety:

  • dobre krakersy
  • dobre sardynki
  • ciekawe danie główne (gulasz)
  • dobry zestaw do podgrzewania

słabe strony:

  • dżem truskawkowy
  • zimne napoje
  • danie o smaku groszku z puszki

Racja otrzymuje stopień:

starszy szeregowy

Recenzja video w jęz angielskim:

 

Racja armii UK 12h menu 2

Racja armii UK 12h menu 2 to druga racja z tej armii, którą recenzuję. Zostały one wprowadzone, ponieważ nie chciano wydawać żołnierzom na krótsze misje pełnych, całodobowych racji – takich jak ta. Opakowanie jest prostsze – normalna torebka zamykana, zawartość to pełen ciepły posiłek 300g i trochę dodatków oraz bardzo dużo napojów.

Racja armii UK 12h menu 2

Racja armii UK 12h menu 2

Racja armii UK 12h menu 2 - zawartość

Racja armii UK 12h menu 2 – zawartość

zawartość:

  • danie główne – kurczak z makaronem i pieczarkami
  • krakersy pełnoziarniste
  • ser topiony cheddar
  • orzeszki ziemne barbecue
  • sezamki

napoje:

  • kawa
  • herbata
  • napój elektrolityczy wiśniowy
  • napój cytrynowy i malinowy
  • cukier, zabielacz

akcesoria:

  • spork (łyżko-widelec)
  • tabletki do udatniania wody
  • guma do żucia
  • torebki z zamknieciem
  • ogrzewacz bezpłomieniowy
  • 4 chusteczki dezynfekujące

Przystawki:

Racja armii UK 12h menu 2 - przystawki

Racja armii UK 12h menu 2 – przystawki

Krakersy pełnoziarniste są bardzo dobre – mają neutralny smak i fajną strukturę, w której da się wyczuć otręby. Ser cheddar (prod. USA) jest w miarę smaczny, jedyne moje zastrzeżenie to, że jest za słony. Orzeszki mają otoczkę o smaku barbecue – trochę słone, trochę słodkie, lekko pikantne – fajny przerywnik, do schrupania w wolnej chwili. Deserowe sezamki przypominają w smaku polskie – ja lubię sezamki i te mi też pasowały.

Napoje:

Kawa (Douwe Egberts z Holandii) nie jest zbyt mocna, ale w połączeniu z cukrem i zabielaczem była naprawdę smaczna. Napoje produkcji niemieckiej są moim zdaniem najlepsze ze wszystkich racji. Zdecydowałem się zrobić napój wiśniowy (u dołu zdjęcia) i malinowy. Całkowita objetość rozpuszczonych napojów to ponad 1,2 litra – to było dla mnie za dużo. Napój wiśniowy ma zapach i smak kompotu ze swieżych wiśni – to naprawdę osiągnięcie jak na napój w proszku. Napój malinowy miał także naturalny smak..

Danie główne:

Racja armii UK 12h menu 2 - makaron z kurczakiem i pieczarkami

Racja armii UK 12h menu 2 – makaron z kurczakiem i pieczarkami

Ładne kawałki kurczaka i makaron conchiglie, troszkę grzybów, wszystko w śmietanowym sosie. Danie produkcji UK. Było całkiem smaczne, ładnie pachnące, nawet nie wymagało doprawienia (w zestawie nie ma zresztą przypraw). Generalnie całość racji lepsza niż ta z poprzedniej recenzji.

Wideorecenzja w języku angielskim:

Racja dostaje stopień:

starszy kapral

Restauracja Arken – Bådehavnen 21, Køge, Dania

Restauracja Arken („Arka”) znajduje się w Danii, w miejscowości Køge – około 80 km na południe od Kopenhagi. Jest położona wewnątrz mariny, nad samym brzegiem morza. Specjalizuje się w daniach z ryb i owoców morza, chociaż można też zjeść coś z innej półki. Z zewnątrz nie wygląda imponująco – dość podobnie do portowych baraków, jest natomiast czysto i schludnie. Jej jakość nie bierze się z pięknych wnętrz, ale dobrej kuchni. Nie epatuje przy tym podawaniem chrobotka reniferowego i jadalnej ziemi tylko dobrymi składnikami.

Wystrój i obsługa

Wnętrze jest ozdobione elementami nawiązującymi do morza i żeglarstwa. Nie ma tam długich, białych obrusów i pięknych krzeseł. Proste stoliki, drewno, ale czysto i nie jest tandetnie. Nie ma mowy o zakurzonych gadżetach zdobniczych. W środku jest piętro, na które wchodzi się po drewnianych schodach, a w sezonie także stoliki pod namiotem na dworze w otoczeniu zieleni i wielkiej ściany będącej stojakiem na butelki wina.

Obsługa jest sprawna, nasz kelner – młody chłopak -był dobrze poinformowany, odpowiednio czujny i jednoczśnie absolutnie nie zestresowany.

 

Restauracja Arken, Køge

Restauracja Arken, Køge

Zupa rybna z owocami morza i szafranem

Zupa ta występowała w dwóch wersjach – małej i dużej. To, co widać na zdjęciu to wersja mała – miska miała z 15 cm średnicy… ciekaw jestem jaka jest duża.

Już na pierwszy rzut oka widać, że jest to danie pierwszej klasy. Zupa była kremowa, ale o absolutnie gładkiej, aksamitnej konsystencji, na pewno była przecierana. Delikatny smak, wcale nie dominujący rybą, bulionowo-śmietanowy.

To, co znajdowało się w zupie zasługuje na osobne peany – nie było to kilka przypadkowych kawałków z mrożonki „owoce morza”, ale świeże składniki i bardzo różnorodne. Ryba występowała w postaci kawałków białego mięsa o zwartej strukturze, do tego duże krewetki, rak, szczypce kraba. Osobną kategorię stanowiły małże – omułki, mniejsze i bardziej okrągłe, których nazwy nie znam oraz okładniczki, których skorupy dobrze znałem, ale nigdy nie miałem okazji spróbować. Trzeba się trochę przełamać, bo przypominają długiego, grubego robaka… Spodziewałem się, że mogą być gumowe, ale nic z tego.. mięciutkie i pyszne. Wszystkie składniki, bez wyjątku, były wyśmienite.

Do dania podany był odpowiedni zestaw narzędzi – widelczyk do wyciągania mięsa i narzędzie do kruszenia kraba. Absolutnie rzecz, którą trzeba tam spróbować.

Restauracja Arken, Køge- zupa rybna z szafranem

Restauracja Arken, Køge- zupa rybna z szafranem

Talerz dnia

W porze lunchu (frokost) w Danii podaje się często zestaw przekąsek – na ciepło i na zimno z pieczywem. Głównym posiłkiem jest kolacja, lunch jest lżejszy i często też jest w postaci kanapek.

Zawartość takiego menu się często zmienia – w zależności od fantazji kucharza  i dostępnych sezonowych produktów.

Tutaj się trafiły wędliny (chorizo, salami), pesto bazyliowe, sałatka z łososia, pulled pork zawinięte w ciasto filo, jajko przepiórcze i pulpet (frikadelle) z ogórkami – zwróćcie uwagę na piękne, dekoracyjne plastry kalafiora, który wyglądał jak zrobiony z papieru.

Wszystkie składniki były smaczne, najlepsza sałatka łososiowa, wszystkie surowce bardzo dobrej jakości

Restauracja Arken, Køge - dagens frokostplatte

Restauracja Arken, Køge – dagens frokostplatte

Łosoś wędzony na ciepło z chrupiąca sałatą

Nazwa oddaje dobre proporcje – gruby kawałek łososia miał ok. 100g, może trochę wiecej. Łosoś jest przygotowywany we własnej wędzarni w restauracji. Ryba to piękny kawałek fileta w przeciwieństwie do skrawków gorszej jakości, które często upycha się do sałatek. Do tego mieszanka świeżych sałat i ziołowy dressing.

Restauracja Arken, Køge - sałatka z wędzonym łososiem

Restauracja Arken, Køge – sałatka z wędzonym łososiem

Stjerneskud (czyli spadająca gwiazda)

To 100% duńskiej klasyki. Jest to w zasadzie otwarta kanapka, której podstawowym składnikiem jest smażona flądra, krewetki i sos. Zawsze jest to duże danie – tu było podane na podsmażonej grzance (nie widać na zdjęciu, jest pod spodem), świeżutkie flądry, dobrze usmażone, nie za tłusto. Do tego już wspomniany wczesniej łosoś z restauracyjnej wędzarni i duża garść krewetek koktajlowych. Ja na te krewetki zawsze krzywo patrzę, bo zazwyczaj są gumowe i wodniste, ale… te były po prostu świeże (i na dodatek ręcznie obierane), pelne smaku i zapachu – cudo ! Całość uzupełniona większymi krewetkami, kawiorem, sałatą i marynowaną i świeżą cebulą. Dołączony sos to tysiąca wysp. Jak jeść klasyki – to w takim, luksusowym wydaniu !

Restauracja Arken, Køge - stjerneskud

Restauracja Arken, Køge – stjerneskud

Creme brulee z lodem i puf

Wzorcowy creme brulee, o idealnej, gładkiej (ale nie żelatynowej) konsystencji, z ziarenkami wanilii, chrupiąca skorupka…. mmm…. Lody są również wytwarzane na miejscu – ten był waniliowy, z dodatkiem czekolady o sosu z kwaskowych owoców leśnych.

A teraz…. puf ! Nie wiem jak to się po polsku nazywa (widać takie żółtawe grudki na talerzu, było też wewnątrz loda) – wynaleziono to w USA i jest to masa cukrowa, w którą pod ciśnieniem wtłacza się dwutlenek węgla. Po wzięciu do ust zaczyna się rozpuszczać i trzeszczeć, strzelać (robić „puf !”). Znajduje się to też w niektórych słodyczach dla dzieci. Bardzo efektowne, chociaż ja myślałem, że oszaleję – czułem wewnątrz czaszki jak mi strzela.

Miałem okazję spróbować również innych lodów i sorbetów, z których pomarańczowy (zawierający również skórkę) był wybitny !

Restauracja Arken, Køge - creme brulee z lodem i puf

Restauracja Arken, Køge – creme brulee z lodem i puf

 

Jedzeniu towarzyszą widoki z okna takie jak ten poniżej. Słońce było nisko i część wody miała złoty kolor, a część niebieski… Daleko w tle widać most do Szwecji

Restauracja Arken, Køge - widok z okna o zachodzie słońca

Restauracja Arken, Køge – widok z okna o zachodzie słońca

Przed wejściem jeszcze jeden piękny dodatek – część terenu jest wysypana muszlami ostryg, świadczących o powodzeniu tego dania w Arken… Bardzo dobrze pasują kolorem, kształtem, formą do całego otoczenia.

Restauracja Arken, Køge - "dywanik" ze skorup ostryg

Restauracja Arken, Køge – „dywanik” ze skorup ostryg

Jeśli będziecie w pobliżu to warto tam zajrzeć – to kwintesencja skandynawskiej gastronomii – prostota, miłość do dobrej jakości składników, wysoka technika kuchenna.

Jesienią była specjalna oferta  bufetu „jedz ile możesz” – dość droga, ale dla miłośników ryb i owców morza to coś w rodzaju raju, a może raczej Valhalli… Zobaczcie sami:

Poznańskie Targi Piwne 2016

Poznańskie Targi Piwne 2016 to trzecia edycja tej imprezy, na której byłem. W porównaniu z zeszłym rokiem impreza nabrała rozmachu. W tym roku targi zajmowały większą przestrzeń, nie tylko ze względu na ilość stoisk. Widać też, że organizatorzy wyciągnęli wnioski i zmienili układ sali – pojawiło się dużo więcej ławek i stołów, co dało większy komfort odwiedzającym. Całą imprezę uważam za bardzo udaną. Nowością były stoiska dla browarników – z artykułami i sprzętem do warzenia i rozlewania piwa. Organizatorzy zrezygnowali na dobre z giełdy birofilskiej.

Poznańskie Targi Piwne 2016

Poznańskie Targi Piwne 2016

Na scenie pojawiały się ciekawe prezentacje, ja trafiłem na Grzegorza Sołtysika i przemyślenia pt. „CZY KAŻDE PIWO MUSI URYWAĆ DUPĘ?”. Pod tym prowokacyjnym, kopyrowym tytułem kryły się niby oczywiste, ale ciekawe obserwacje o tym czy każde piwo smakuje zawsze tak samo i każdemu.

Poznańskie Targi Piwne 2016

Poznańskie Targi Piwne 2016

W sekcji nie-piwnej pojawiły się ciekawe stoiska – placki, serki, oprócz tego  była sekcja jedzeniowa z daniami na ciepło i na zimno

Poznańskie Targi Piwne 2016

Poznańskie Targi Piwne 2016

Sekcja na zewnątrz była wyposażona dodatkowo w namiot z ławkami i ze stołami. Pogoda nie dopisywała – było naprawdę zimno i niewiele osób zdecydowało się jeść na dworze

sekcja jedzeniowa

sekcja jedzeniowa

sekcja jedzeniowa

sekcja jedzeniowa

Oferta była bogata – od pizzy z pieca opalanego drewnem, przez langosze, różne burgery do hummusu, pity. Przy części stoisk trzeba było czekać nawet pół godziny.

Pitu Pita

Pitu Pita

Ja zdecydowałem się na pitę z wołowiną, szynką parmeńską, suszonymi pomidorami, sałatą… Była całkiem dobra, chociaż po takim zestawie składników spodziewałem się trochę większej różnorodności smaków.

Same stoiska browarów starały się o atrakcyjną oprawę – tak jak kaszubski browar z Szymbarku, czy „beer-truck” browaru z Pucka (zdjęcie niżej)

Poznańskie Targi Piwne 2016 - Kaszebsko Koruna

Poznańskie Targi Piwne 2016 – Kaszebsko Koruna

Udało mi się spróbować pięciu piw, nie silę się na profesjonalne recenzje.

Pierwsze było Polish Dark Ale z browaru Largus – ciemne, o korzennym , „ziemistym” smaku i niezbyt mocnej goryczce, w zapachu głównie słodowe – dość oryginalne, jak dla mnie trochę mało chmielowe.

Poznańskie Targi Piwne 2016 - browar Largus, Ostroróg (Wielkopolska)

Poznańskie Targi Piwne 2016 – browar Largus, Ostroróg (Wielkopolska)

Następnym piwem było Złodziejskie z browaru Puck – APA z czerwonym pieprzem. To było zdecydowanie najciekawsze ze wszystkich moich degustacji. Czerwony pieprz był wyczuwalny w zapachu, piwo było lekko kwaśne i bardzo aromatyczne, z zachowaniem goryczki.

browar Spółdzielczy Puck

browar Spółdzielczy Puck

 browar Spółdzielczy Puck

browar Spółdzielczy Puck

Degustowałem jeszcze piwo z browaru okrętowego, które nie pozostawiło żadnych wrażeń smakowo-zapachowych, nie potrafię go opisać.

browar okrętowy

browar okrętowy

Spróbowałem jeszcze barley wine z browaru Podgórz – wzorowy smak i aromat, jakiego można się spodziewać po tym stylu. Na koniec jeszcze mała porcja Pszenicznego blond z rabarbarem i truskawką z browaru Maryensztadt. Piwo to zdobyło jedną z nagród w konkursie poprzedniego dnia. Ciekawy zapach pochodził od rabarbaru, natomiast piwo jako całość było dla mnie trochę za mało wyraziste.

Ponieważ na miejscu nie mogłem więcej spróbować kupiłem parę butelek na wynos, które opiszę po spróbowaniu.

Poznańskie Targi piwne edycja 2016  okazały się udaną imprezą – z dużym wyborem piwa i zakąsek. Wyróżniała się dobra organizacja sali i ciekawe stoiska dla browarników, a także darmowe alkomaty. Mam nadzieję, że tegoroczna udana edycja spowoduje jeszcze lepszą za rok. Do zobaczenia !

Racja armii australijskiej menu G (2013)

Racja armii australijskiej (CR1M) jest to zestaw przeznaczony na 24 godziny i jak do tej pory chyba najbogatszy z testowanych (zawiera 39 elementów). Wszystko jest upakowane w ciasną paczkę o wielkości amerykańskiej MRE, tylko grubsze. Takie pakowanie ma pewne konsekwencje, o których poniżej. Dodatkowo na torbie znajduje się ostrzeżenie, że zawiera różne alergeny – krótko mówiąc – dla zdrowych, normalnych żołnierzy.

Znakomita większość elementów jest wyprodukowana w Nowej Zelandii, co było dla mnie dziwne, ale jak mi wyjaśnił kolega z Australii – te dwa kraje są mocno powiązane, a armie korzystają z wzajemnych zasobów.

Zapraszam na recenzję racji armii australijskiej menu G, której zrobienie zajęło mi dwa tygodnie…

Racja armii australijskiej menu G

Racja armii australijskiej menu G

zawartość:

  • wołowina w sosie
  • kurczak po włosku
  • makaron curry
  • biszkopty
  • ser topiony cheddar
  • ciastko owocowe
  • gruszki w syropie
  • batony zbożowe o smaku morelowym
  • cukierki czekoladowe
  • czekolada
  • zupa grochowa z szynką
  • mleko skondensowane słodzone
  • marmolada w tubce
  • ekstrakt drożdżowy
  • pasta czekoladowa w tubce
  • suszona wołowina – przekąska
  • napój czekoladowy
  • napój izotoniczny – tropikalny
  • cukierki miętowe

akcesoria:

  • łyżka
  • FRED – Field Ration Eating Device – otwieraczo-łyżeczka
  • zapałki
  • gąbka do mycia naczyń
  • torebka z zamknięciem
  • herbata (torebki)
  • kawa rozpuszczalna
  • guma do żucia, bez cukru o smaku limonki i cytryny
  • sól i pieprz
  • cukier
  • keczup
  • serwetka/papier toaletowy
Racja armii australijskiej menu G - śniadanie

Racja armii australijskiej menu G – śniadanie

śniadanie:

  • makaron curry
  • krakersy
  • marmolada
  • ekstrakt drożdżowy
  • czekolada
  • kawa
  • ciastko owocowe

Makaron jest normalną „zupką chińską”, więc poradziłem sobie z przygotowaniem mimo braku instrukcji obsługi. W smaku jest znośny, nie jest pikantny (mimo, że curry), trochę w smaku czuć było starzenie. Krakersy były kompletnie połamane, co jest zrozumiałe przy foliowym opakowaniu tak ciasno upchanym.  W smaku w miarę neutralne.

Racja armii australijskiej menu G - śniadanie

Racja armii australijskiej menu G – śniadanie

Marmolada cytrusowa zamknięta w tubce (chyba jedyna racja, w której widziałem takie opakowanie) jest naprawdę dobra – kwaskowata, odpowiednio słodka. Dodatkiem, przed którym miałem trochę obaw był ekstrakt drożdżowy – pasta, która jest spuścizną po Imperium Brytyjskim. W sklepach można kupić podobny produkt o nazwie Marmite lub Vegemite. To jest coś tak dziwnego i kontrowersyjnego, że albo się to lubi, albo nienawidzi. Kiedyś kupiłem Marmite i wylądowało w koszu. Tu jednak po kawałeczku przekonałem się do smaku i w efekcie zjadłem całe. Przypomina to nieco przyprawę Maggi (która też zawiera ekstrakt drożdżowy), ale nie jest tak słone.

Racja armii australijskiej menu G - krakersy

Racja armii australijskiej menu G – krakersy

Czekolada jest bardzo mało czekoladowa (kakao ok 20%) i nie przypadła mi do gustu. Kawa była przyzwoita, a ciastko bardzo oryginalne – miękkie, z kawałkami suszonych owoców i przyprawami w typie piernika. Niezbyt słodkie. Dość smaczne, ale miało jakiś gorzki posmak, może to sprawa starzenia.

Racja armii australijskiej menu G - obiad

Racja armii australijskiej menu G – obiad

obiad:

  • zupa grochowa z szynką
  • wołowina w sosie (250g)
  • baton zbożowy z morelami
  • cukierki Lifesavers
  • kawa
  • napój czekoladowy
Racja armii australijskiej menu G - obiad

Racja armii australijskiej menu G – obiad

Wszystkie elementy obiadu są wyprodukowane w Nowej Zelandii. Zupa jest lekko kremowa, na dnie znajdują się okruszki szynki, na górze grzanki. Jest to chyba najsmaczniejsza zupa w proszku jaką jadłem. Oczywiście jest to tylko zupa w proszku, ale nie zalatuje tak konserwantami i ma w miarę naturalny smak.

Racja armii australijskiej menu G - zupa grochowa

Racja armii australijskiej menu G – zupa grochowa

Danie główne – kawałki wołowiny, mięciutkie, nie mielone, w tłustym sosie – takim jak z długiego duszenia. Rewelacja ! Smakuje dosłownie jak domowe, nie potrzeba żadnego przyprawiania – taki uczciwy gulasz wołowy, najlepiej to jeść z krakersami lub chlebem

Racja armii australijskiej menu G - wołowina w sosie

Racja armii australijskiej menu G – wołowina w sosie

Baton zbożowy w wykonaniu nowozelandzkim to trochę inna koncepcja niż europejska lub amerykańska – rodzaj pełnoziarnistego ciastka z nadzieniem morelowym, całkiem smaczne. Kawa też zasługuje na pochwałę – ma goryczkę, brak dziwnych zapachów.

Racja armii australijskiej menu G - baton zbożowy

Racja armii australijskiej menu G – baton zbożowy

Najgorzej wypadł napój czekoladowy – trochę za słodki i trochę za mało mleczny – oraz cukierki – bardzo ładnie wyglądają, są trochę słodkie, ale jaki mają smak… ? Nie potrafię określić, nie są ani owocowe, ani cytrusowe… Istnieje ich wersja miętowa – prawdopodobnie smaczniejsza.

Racja armii australijskiej menu G - cukierki Lifesavers

Racja armii australijskiej menu G – cukierki Lifesavers

przekąski:

  • napój izotoniczny – tropikalny
  • suszona wołowina
  • cukierki czekoladowe
Racja armii australijskiej menu G - przekąski

Racja armii australijskiej menu G – przekąski

Racja armii australijskiej menu G - przekąski

Racja armii australijskiej menu G – przekąski

Ze względu na dużą ilość elementów zdecydowałem się dodać dodatkowy posiłek. Suszona wołowina mnie pozytywnie zaskoczyła – przede wszystkim dlatego, że była mielona i nie trzeba było sobie wyłamywać zębów, ani jej rozmiękczać. Smaczny był tez dodatek pieprzu, natomiast zaskakujące było to, że była… słodzona. Ten dodatek można było sobie darować.

Cukierki to typowe czekoladowe draże w stylu M&M, trochę już widać było po nich upływ czasu, ale dały się zjeść. Napój izotoniczny jest słodszy niż wersje europejskie, ale całkiem przyjemny. Ta torebka wystarczy na zrobienie litra napoju.

kolacja:

  • kurczak po włosku (250g)
  • krakersy słodkie
  • gruszki w syropie
  • past czekoladowa
  • ser topiony cheddar
  • keczup, sól, pieprz
  • guma do żucia cytrynowo-limonkowa
Racja armii australijskiej menu G - kolacja

Racja armii australijskiej menu G – kolacja

Słodkie krakersy są naprawdę dość słodkie, dobrze pasują z pastą czekoladową (australijską), ale trochę gorzej z cheddarem (też z Australii), który sam w sobie jest dobry.

Racja armii australijskiej menu G - kolacja

Racja armii australijskiej menu G – kolacja

Danie główne (Nowa Zelandia) jest wyśmienite – są kawałki pomidorów (29%), kurczaka (25%) i makaronu, doprawione ziołami włoskimi – pyszne ! Można trochę posolić i popieprzyć, ale niekoniecznie. Danie również jest zapakowane (tak jak wołowina) w torebkę, która ma rozkładane dno i może samodzielnie stać. Szkoda, że wszystkie racje tego nie stosują – proste i praktyczne.

Racja armii australijskiej menu G - kurczak po włosku

Racja armii australijskiej menu G – kurczak po włosku

Gruszki w syropie są smaczne, nie za miękkie, nie za twarde, nie są też zbyt słodkie. Przy okazji cheddara i gruszek wypróbowałem FREDa jako otwieracz – rewelacja! – bardzo ostry i otworzenie puszek zajęło kilkanaście sekund.

Racja armii australijskiej menu G - gruszki w syropie

Racja armii australijskiej menu G – gruszki w syropie

Na koniec spróbowałem gumy o smaku, który trudno u nas kupić – może niezbyt odświeżająca, ale całkiem smaczna – lekko kwaśna, nie za słodka.

Podsumowując – to jedna z ciekawszych racji, jakie miałem, zawiera bardzo dużo elementów, w tym ciekawych akcesoriów. Dania główne są wyjątkowo smaczne.

Recenzja wideo w jęz. angielskim:

 

Racja dostaje stopień

plutonowy

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5 – kurczak z ryżem

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5 to pierwsza racja tego typu, którą mam okazję degustować. W zasadzie jest to ten sam typ, co wcześniej testowany Meal Cold Weather , różni się opakowaniem. Racja jest bardzo lekka (poniżej 0,5 kg) – co jest wygodne przy długich patrolach. Główne danie jest liofilizowane – zazwyczaj tego typu potrawy mają trochę mniej konserwantów. Wszystkie elementy racji są wyprodukowane w USA.

Sama degustacja była dość ciekawa, jestem pozytywnie zaskoczony.

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5

zawartość:

  • kurczak z ryżem
  • smażone ziarna kukurydzy
  • ciastko owsiane w czekoladzie
  • baton owocowy – żurawinowo-malinowy

napoje i akcesoria:

  • kawa – Irish cream cappuccino
  • kawa rozpuszczalna
  • sos Tabasco
  • cukier
  • sól
  • zapałki
  • guma do żucia
  • chuteczka higieniczna
Racja armii USA Long Range Patrol menu 5

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5

danie główne

W racjach LRP i Cold Weather jest to danie liofilizowane, wymaga zalania gorącą wodą i odczekania 8 minut. Racja nie posiada przystawek, ale za to danie główne jest wielkie i dostarcza 650 kcal. Pierwsze wrażenie jest średnie – jest nieco mdłe, trochę przypomina w smaku rosół. Potem jednak ten smak staje się dośc przyjemny, troche takie niedorobione danie domowe. Dodałem także sosu Tabacso, który jest ostry i kwaśny jednocześnie i to zmieniło  potrawę w bardziej interesujące przeżycie.

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5 - kurczak z ryżem

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5 – kurczak z ryżem

dodatki i napoje

Smażona kukurydza, którą już spotkałem w racji jest całkiem dobra – tłustawa i solona, chrupka, czyli taki chipsy… Ciastko owsiane tym razem było chyba świeższe, czekolada miała smak bardziej czekoladowy.

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5 - kukurydza smażona

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5 – kukurydza smażona

Baton owocowo-zbożowy jest inny niż w polskich racjach – jest bardziej gumowy i większy, zawiera inny dodatek zbożowy – kukurydzę, zawiera też jabłka. W smaku jest dobry – wyraźnie owocowy, kwaskowy, czuć maliny. Można go po kawałku odgryzać i żuć w trakcie marszu.

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5 - baton owocowo-zbożowy

Racja armii USA Long Range Patrol menu 5 – baton owocowo-zbożowy

Z napojów mamy kawę rozpuszczalną i zabielacz – po prostu standardowa kawa. Od jakiegoś czasu zacząłem robić kawy z racji z zabielaczem (którego normalnie nie znoszę) i cukrem (którego nie daję do kawy, ale tu neutralizuje posmak zabielacza) – taka kawa jest dużo bardziej jadalna. Drugim napojem jest Irish cream cappuccino – można ja pić na zimno i na gorąco. Ja zdecydowałem się na zimna wersję i mimo to przeżyłem pozytywne zaskoczenie – ma dużo mlecznego smaku i ślady tego „irlandzkiego” stylu.

Recenzja video w jęz. angielskim:

 

Racja dostaje stopień

starszy kapral